سرخشکیدگی پسته

سرخشکیدگی پسته

بیماری سرخشکیدگی پسته از سال ۱۳۶۸ تا کنون یکی از بزرگترین معضلات باغداری پسته  ایران است  و خسارات غیر قابل جبرانی هم از لحاظ اقتصادی و هم از لحاظ  زیست محیطی  به باغات پسته وارد کرده است.

 از انجا که پسته از محصولات استراتژیک و مهم ایران برای بخش صادرات محسوب میشود توجه به حفظ باغات و ریشه کن کردن بیماری ها حایز اهمیت است.بیماری سر خشکیدگی درختان پسته تحت تاثیر عوامل گوناگونی از جمله میکروارگانیسم های بیماریزا عمدتا قارچ های بیماری زا شرایط نا مطلوب محیطی  مانند کمبود اب و خشکسالی، کیفیت و نحوه آبیاری  عدم تعادل عناصر غذایی در خاک و سم پاشی  های  بی رویه و غیر استاندارد در درختان پسته افزایش میابد.این بیماری در ابتدا به صورت لکه های کوچک  سیاه رنگ در سطح پوست شاخه های الوده قابل مشاهده است  و از طریق قسمت های  سالم شاخه  نیز قابل تشخیص است.وقوع آلودگی در تمام فصول  سال اتفاق می افتد ، اما بیشترین میزان آن بعد از هرس کردن درختان پسته ایجاد میشود.

سرخشکیدگی پسته

 طبق مطالعات انجام شده  عمده ترین عامل ایجاد کننده این بیماری،قارچی است به نام  پسیلومایسز واریوتی و گونه جنسی آن بایسو کلومایس سپکتابیلس است.

 بر اساس  مطالعات ریخت شناسی این قارچ از راست آسکومیست ها است ویژگی این قارچ این است که میتواند چندین سال در درختان دوام آورد،سریع الرشد بسیار گرمادوست و در شرایط کمبود اکسیژن قادر به رشد است.

 بر اساس  مطالعات انجام  شده ،سموم خانواده تریازول ها برای آزمایش انتخاب شده و طی آزمایشات انجام شده در سال  ۱۳۹۵ در شرایط آزمایشگاهی قارچ بایسوکلومایس سپکتابیلیس رفسنجانی شناسایی گردید و قارچ کش فالکن، نسل جدید خانواده تریازول ها تنها گزینه مناسب برای حذف این بیماری تعریف شده است. همچنین طی سال های  ۱۳۹۵-۱۳۹۷در شرایط محیطی باغ پسته  تاثیر سم فالکن بر روی  درختان پسته  مورد آزمایش قرار گرفت تاصحت عملکرد صحیح سم تایید شود.

 فالکن  دارای تاثیر سریع با اثرات معالجه کنندگی، ریشه کنی همراه با دوام طولانی در کنترل بیماری است.  این سم برای دیگر محصولات کشاورزی  مانند گندم ، چغندر  قند تعریف شده است و متاسفانه هیچگونه توجهی به مکانیزم عمل این قارچ کش برای از بین بردن بیماری سر خشکیدگی درختان  نشده است.

 بهترین زمان مصرف و استفاذه از آن ، بعد از هرس کردن درختان پسته می باشد که به اصطلاح  زخم خورده هستند و همچنین به علت بحث باقیمانده سموم کشاورزی  در محصولات توصیه می شود در فصل پاییز یا زمستان  مورد استفاده قرار  میگیرد. تحقیق حاضر حاصل همکاری دکتر امینی و مهندس ابراهیمی است. پژوهشگر این طرح از همکاری و همراهی این کارشناسان کمال تشکر را دارد