پایه های پسته

پایه های پسته

انتخاب پایه های پسته عمده ترین عاملی است که قبل از احداث باغ پسته باید در نظر گرفته شود.موفقیت کشت پسته در هر منطقه ای مربوط به انتخاب و فن کشت پایه هایی است که گسترش دامنه پسته کاری را در هر منطقه تخمین میکند.

از جمله پایه های پسته استفاده پسته در ایران میتوان پیستاسیا،خینجوک(خنجک)،بنه،پسته اهلی،کسور،آتلانتیکا،بادامی،تربنتوس،اینتگریما و سرخس را نام برد.در هر منطقه بایستی با توجه به معایب و محاسن هر یک از پایه ها و نیز با توجه به نوع خاک محل کاشت و بیماری های منطقه به انتخاب پایه مناسب مبادرت نمود.

 

گونه ورا:

پسته های اصلی درشت و خندان متعلق به این گونه هستند.درختان این گونه قادرند سرمای تا منهای ۲۰ درجه را در زمستان و تا ۴۵ درجه را در تابستان تحمل میکنند و مقاومت زیادی در مقابل کم آبی و شوری آب و خاک دارد

vera

گونه بنه:

این کونه در ایران به بنه معروف است.همچنین به طور وحشی در نواحی ترکمنستان،سواحل مدیترانه،سوره و فلسطین به صورت جنگل های پراکنده دیده میشود.ارتفاع درخت بنه به ۱۰ الی ۱۲ متر میرسد.از مزایای پایه بنه مقاومت در برابر خشکی و معایب آن رشد بطئی در سال های اولیه کاشت و حساسیت به گموز و ورتیسلیوم میباشد

پایه های پسته

 

گونه کسور یا خینجوک:

کسور یا خینجوک یکی از گونه های وحشی پسته ایران است و همراه با گونه بنه در اکثر نقاط کوهستانی و در دامنه ها وجود دارد.میوه آن ریز تر و از بنه است.کسور به خشکسالی و شرایط نامناسب خاک مقاوم است و جوانه زنی بذر آن مشکل بوده و به نماتد مولد غده ریشه حساس است.

گونه آتلانتیکا:

این گونه بومی مناطق حوزه میدترانه،شمال آفریقا،فلسطین و لبنان است.رشد آتلانتیکا نسبت به بنه زیادتر است.برگ آن از بنه ظریف تر است ولی دارای قوه نامیه بالایی است و در پیوند زدن دچار مشکل میشود.تاکنون در بیشتر مناطق آمریکا و استرالیا به عنوان پایه مورد استفاده قرار میگیرد.پایه های این گونه دارای تنه ای مناسب برای برداشت مکانیکی میباشد.اما اخیرا به علت حساسیت به قارچ ورتیسیلیوم کمتر مورد استفاده قرار میگیرد

گونه اینتگریما:

اصل آن از کوه های هیمالیا است،چوب آن ارزش صنعتی داشته و در مناطقی از آمریکا به عنوان پایه استفاده میشود.برگ های آن معطر است.اینتگریما به علت مقاومت به قارچ ورتیسیلیوم در مناطقی از آمریکا و کالیفرنیا استفاده میشود.سازگاری این گونه با واریته پسته کرمان که در کالیفرنیا استفاده میشود،خوب بود و در چند سال اخیر هزاران اصله از آن جانشین آتلانتیکا و تربنوس گردیده است.

گونه تربنتوس:

تربنتوس درختی است خزان کننده با برگ های تخم مرغی شکل و سطحی براق.میوه تربنتوس به اندازه بنه و به رنگ قرمز و دارای روغن زیاد و خوراکی میباشد.این گونه به نماتد،گموز و شوری خاک کاملا مقاوم است ولی به قارچ ورتیسلیوم حساس است.

تربنتوس

منبع:کتاب راهنمای کاشت پسته نوشته پریسا مشایخی