پایه و پیوند پسته

پایه و پیوند پسته

کاشت پایه

پایه های درخت پسته اعم از پیوند شده یا نرک مستقیما از گلدان به محل اصلی منتقل میشوند.

کندن نهال از زمین و انتقال آن به محل اصلی با ریشع های لخت نیز عملی سنتی و امکام پذیر هست اما به سبب حساسیت شدید ریشه به خشکی و به هوا عملی غیر معمول و غیر متداول است بطوری که کاشت این گونه نهال ها به مراتب دقیق تر و مشکلتر از کاشت نهال های گلدانی است.

نهال ها پس از کاشت در محل اصلی باید طوری آبیاری شوند که خاک تا یک متر در اطراف ریشه همیشه مرطوب باقی بماند. آب دوم، حداکثر دوهفته پس از نوبت اول و آبیاری های بعدی نیز باید متعاقبا بطور منظم انجام شود.

قیم بعدی نهال ها پس از کاشت نیز عملی است و احتیاطی و اضطراری.

پایه و پیوند پسته

 

پیوند

ارقام پسته های ( پتیرز و کرمان ) پیوندک هایی هستند که پیوند زدن آنها روی پایه های بدست آمده از خزانه ها طبق فنون تجربه شده بهترین نتیجه را به ما داده اند.

عمل پیوند به هر نوعی که باشد عبارت است ازکندن قسمتی از بافت زاینده یک گیاه وچسباندن آن به قسمتی از اندام روینده گیاهی دیگر ،بنحوی که از ترکیب این اتصال کولتیوار یا رقم مورد نظر بدست آید.

در پیوند شکمی فقط یک جوانه ولی در پیوند وصله ای یک تکه با جوانه از درخت مادری جدا میشود و به بدنه پایه متصل میشود.

پیوند شکمی در پسته اوایل مرداد یعنی موقعی زده میشود که جوانه رسیده و خواب باشد اما پایه فعال و لغزنده و به اصطلاح «پوست دهنده» باشد.

معمولا هنگام احداث باغ اعم از جدید تا قدیم ، پایه های نرک را ابتدا در اسفند ماه میکارند و در تیرماه سر جا پیوند میکنند.چنانچه نگرفت همان پایه را درشهریور ماه مجددا پیوند میزنند. بعضی ها پایه را در خزانه پیوند میزنند و در اسفند سال بعد یا در آذر ماه همان سال به محل اصلی منتقل میسازند.

پیوند شکمی معمولی ترین پیوندی است به شکل (ت) و بطور تجارتی تا۹۹% در پسته کاری های جدید عمل میشود.(در صورتیکه در ایران معمولی ترین آن پیوند لوله ای است)و چنانکه اشاره شد بهترین فصل  پیوند هنگامی اسن که پایه لغزنده و جوانه رسیده باشد.

 

پیوند وصله ای نوع دیگری است که باید روی پایه ها مسن و قطورتر از پایه های پیوند شکمی در بهار و پاییز در خزانه زده شوند.

پیوند وصله ای پیوندی است که از نظر تجارتی و سختی تکنیک و طول زمان در کالیفرنیا کمتر عمل میشود ، زیرا اضافه بر مشکلات فنی پایه پسته با پس دادن شیره از محل زخم یا الصاق پیوندک و تولید صمغ در اوایل تابستان سبب تلفات بیشتری میشود.

علاوه بر پیوند های بغلی (شکمی) و وصله ای دو تیپ پیوند دیگری مثل اسکنه و تاجی نیز بکار میروند که بندرت (مگربرای اصلاح و احیای درختان فرسوده ) عمل میشوند که شرط اصلی موفقیت در این دو تکنیک وجود پایه های سالم و پیوند در آخر تابستان است یعنی وقتی است که قطر ساقه یا تنه به اندازه مطلوب رسیده باشد.

قطر پایه در پیوند شکمی حدود ۱ تا ۵/۱ سانتیمتر و قطر پایه برای پیوند وصله ای حداقل ۲ سانتیمتر و در پیوند اسکنه باید بیش از ۲ سانتیمتر باشند.

دقت در انتخاب پیوندک شرط اصلی موفقیت است که برای این منظور نیز باید از جست های بالغ در تاج درخت یا پاجوش های جوان در پای درخت استفاده شود. چون جوانه های خواب در درختان بالغ معمولا جوانه های گل دهنده هستند لذا بهتر آنست که از جوانه های رویشی بر حسب اندازهو محل رویش آنها استفاده شود.

 

جوانه های رویشی کوچکتر و نوک تیزتر از جوانه های گل دهنده هستند و معمولا در انتهای شاخه های سال وروی  جست های گل دهنده می رویند.

جست های جوان و پر قدرتی که به سرعت رشد میکنند و طول رشد آنها به ۵۰ سانتیمتر میرسد عموما دارای جوانه های رویشی زیادی هستند.جهت توفیق بیشتر در پیوند شکمی  با وصله ای باید از چاقو های تیز برنده  مخصوصی استفاده کرد و چنان دقت کرد تا لایه های روینده پایه و پیوندک هرچه بیشتر و محکم تر بهم بچسبند و اتصال پیدا کنند.

حال آنکه در پیوند اسکنه اتصال همه جانبه لایه های روینده پایه و پیوندک با هم چندان ضروری نیست.بستن پیوندک به پایه پس از انجام عمل در هرنوع پیوندی شرط سوم موفقیت است با آنکه از هر نخی میشود برای بستن  پیوندک ها استفاده کرد اما مصرف نوار های پلاستیکی امروزه نتیجه بهتری داده است.

همچنین استفاده از چسب پیوندی بخصوصی برای پیوند اسکنه به منظور جلوگیری از خشک شدن شیره نباتی در لایه های روینده نیز به شدت توصیه میشود.

 

فروش انواع پسته، فروش مغز پسته، فروش پسته آبخندان، فروش پسته دهن بست